2. Model życia

Sensem istnienia jednostki jest aby zawsze istniała choć jedna informacja identyczna do posiadanych przez tą jednostkę.

Sens ten zakłada więc, iż zawsze będzie istniała choć jedna jednostka i na dodatek jednostka ta będzie posiadała choć jedną informację identyczną do tej, którą posiadam JA.

Niestety nie wiadomo czy tak zdefiniowany sens jest możliwy do zrealizowania i nie wydaje się, aby można to kiedykolwiek udowodnić czy też obalić. W to, iż można go osiągnąć należy po prostu uwierzyć.

Sens istnienia jednostki wyznacza w prosty sposób cel istnienia jednostki, czyli to co należy osiągnąć podczas swojego życia. Celem istnienia jednostki jest mianowicie maksymalne zwiększenie szans osiągnięcia sensu przez jednostkę. Innymi słowy chodzi o to, aby poprzez swoje życie i śmierć jak najbardziej zwiększyć szansę istnienia zawsze informacji identycznych do posiadanych.

Celem każdej jednostki, jest więc maksymalne zwiększenie szans osiągnięcia sensu. Wydaje się, iż postępowanie polegający na ciągłym zwiększaniu szans posiadanych informacji daje najlepsze rezultaty. Optymalnym wydaje się więc postępowanie według następującej reguły „Staraj się spowodować, aby szansa każdej z posiadanych przez siebie informacji była jak największa”. Pojawia się pytanie jak zwiększyć szansę pojedynczej informacji. Najprostszym pomysłem wydaje się zwiększenie ilości takiej informacji czyli spowodowanie, aby ilość informacji identycznych do posiadanych była jak największa. I rzeczywiście, aby pojedyncza informacja mogła osiągnąć sens, jej ilość musi zbiegać do nieskończoności. Okazuje się jednak, iż w przestrzeni ograniczonej (np. Ziemia), szansa informacji wzrasta wraz ze wzrostem ilości do pewnego poziomu, po czym po przekroczeniu tego poziomu zaczyna spadać. Z drugiej strony szansa osiągnięcia sensu w oczywisty sposób może być zwiększona także poprzez zwiększenie samego zasobu informacji czyli zwiększenia różnorodności posiadanych informacji. Powoduje to zresztą najczęściej także wzrost szans już posiadanych informacji.

Okazuję się jednak, iż w dłuższym odcinku czasu, znacznie ważniejszym od zwiększenia zasobu informacji jest jednak to, aby szansa już posiadanych informacji nie zmalała. Z punktu widzenia szans osiągnięcia sensu nawet długotrwały brak zwiększenia zasobu informacji nie jest tak groźny jak zmniejszenie szans już posiadanych.

Poprzednie wywód postaram się wyrazić innymi słowami.

Celem życia jednostki jest maksymalne zwiększenie szans osiągnięcia sensu przez jednostkę. Istnieją dwie podstawowe drogi zwiększenia szansy osiągnięcia sensu i są to:

- zwiększanie szansy tych informacji, które już się posiada,

- zwiększanie zasobu posiadanych informacji.

W świecie rzeczywistym obie metody występują zazwyczaj razem. Można jednak wśród metod zwiększania szansy osiągnięcia sensu wyznaczyć tą drogę, która w danej metodzie jest dominująca.

I tak podstawowe metody zwiększenie szansy posiadanych informacji to:

- Rozmnażanie. Poprzez rozmnażanie jednostki mogą powielać posiadane przez siebie informacje zwiększając szanse, iż informacje te będą istniały zawsze - oczywiście chodzi tu głównie o informacje genetyczne.

- Dowolne działanie. Jednym z głównych powodów niemal każdego działania jednostki jest zwiększenie szansy posiadanych informacji.

Nowe informacje są natomiast zdobywane głównie w następujące sposoby:

- Poprzez losową zmianę w zbiorze informacji i doświadczalnym sprawdzeniu ich poprawności. Autor ma tu na myśli głównie mutację.

- Poprzez zdobywanie i przetwarzanie informacji o otaczającej rzeczywistości przy czym ten sposób jest dostępny tylko dla organizmów wyższych.

Aby model rzeczywistości był kompletny należy w nim uwzględnić jeszcze jeden bardzo ważny czynnik, a mianowicie fakt, iż te same informacje posiada wiele jednostek. Oznacza to, iż cel tych jednostek w jakimś stopniu pokrywa się. Poprzez realizację swojego celu jednostki realizują zarazem cel innych jednostek. Oznacza to, iż każda jednostka realizująca cel (a z założenia, każda to robi) częściowo realizuje zarazem mój cel. Jeśli bowiem jedna z jednostek zwiększa szansę jakiejś informacji to są one także zwiększane u wszystkich jednostek.

Informacje należące do ogółu jednostek muszą być tak samo jak w przypadku informacji należących do pojedynczych jednostek stabilnie przekazywane następnym jednostkom (są to przecież te same informacje). W przypadku braku stabilnej metody przekazywania tych informacji szanse na osiągnięcie sensu maleją do zera. W przypadku, gdyby ogół jednostek przestałby zwiększać zasób posiadanych informacji szanse na osiągnięcie sensu także spadłyby do zera. Równie ważnym co stabilizacja jest więc także nieustające zwiększanie zasobu informacji należących do ogółu jednostek czyli nieustający rozwój ogółu jednostek.

Określenie sensu i celu jest punktem wyjścia do zamodelowania życia dowolnej jednostki. W tej pracy szczegółowo zajmę się tylko modelem życia człowiek - zastanowię się w jaki sposób obecnie funkcjonuje ludzkość i zbuduję model społeczeństwa. Następnie postaram się wysnuć wnioski płynące z tego modelu.

3. Model rzeczywistości

3.1. Społeczeństwo

W poniższym paragrafie postaram się stworzyć model obecnego społeczeństwa. Społeczeństwo można zdefiniować jako zbiór jednostek należących do gatunku homo-sapiens. Z tej definicji wynika pośrednio cel istnienia społeczeństwa i jest nim mianowicie maksymalne zwiększenie szans sumy informacji posiadanych przez jednostki należące do społeczeństwa. Oznacza to, iż społeczeństwo ma identyczny cel jak pojedyncza jednostka ludzka przy czym zmienia się tu tylko zasób informacji. Społeczeństwo można więc utożsamiać ze zbiorem informacji, który dalej będę nazywał sumą informacji.

Aby ciągle zwiększać szanse sumy informacji (czyli stabilizować oraz rozwijać społeczeństwo) zostały wytworzone stosowne mechanizmy oraz struktury. I tak podstawową strukturą w społeczeństwie realizującą głównie zadanie stabilizacji jest rodzina. Jest ona jedną z najważniejszych struktur w społeczeństwie, gdyż zapewnia stabilność szans osiągnięcia sensu niezależnie od zachowania całości społeczeństwa. Bardzo ważnymi mechanizmami są także mechanizmy wolnego rynku oraz państw. Oba z nich mają za zadanie stabilizować oraz rozwijać społeczeństwo przy czym wolny rynek spełnia głównie rolę „stabilizatora” natomiast mechanizm państw jest w większym stopniu odpowiedzialny za rozwój społeczeństwa. Oba te mechanizmy nawzajem się kontrolują co powoduje, iż szanse sumy informacji są stabilne, a zarazem ciągle są one zwiększane.

Ważnymi mechanizmami istniejącymi wewnątrz państw oraz wolnego rynku są także edukacja i nauka. To właśnie dzięki tym mechanizmom wiedza jest przekazywana jednostkom w sposób ciągły i to właśnie one wpływają najbardziej na przyspieszenie tempa rozwoju.

W społeczeństwie istnieje jeszcze jeden istotny mechanizm, a mianowicie religia, ale ze względu na fakt, iż w całości traktuje o nim ta książka nie będę go tu oddzielnie opisywał.

Pozostałe mechanizmy ze względu na ich mniejszą wagę pozwolę sobie pominąć.

3.2. Rodzina

Jak już wspomniałem jednym z najważniejszych metod zwiększenia szans osiągnięcia sensu jest rozmnażanie. Jest to podstawowy sposób przenoszenia informacji genetycznej, jak również po części także informacji niegenetycznej. W przypadku człowieka rozmnażanie musi być związane z przekazaniem potomstwu znacznej ilości informacji niegenetycznych niezbędnych do jego poprawnego funkcjonowania w rzeczywistości. Wszystkie te cele spełnia podstawowa struktura społeczna jaką jest rodzina.

Na wstępie należałoby spróbować zdefiniować czym jest rodzina. Niemal wszyscy ludzie są ze sobą stosunkowo blisko spokrewnieni. Można byłoby stwierdzić, iż wszyscy ludzie to jedna wielka rodzina. Oczywiście nie o taką definicję chodzi autorowi. Pod pojęciem rodziny autor rozumie, zbiór ludzi (niekoniecznie genetycznie skoligaconych), którzy mają bardzo podobny zbiór informacji do posiadanych przez jakąś jednostkę. W definicji chodzi zarówno o informacje genetyczne jak i te posiadane w mózgu. Z definicji celu wynika, iż przez swoje życie i śmierć jednostki muszą starać się jak najbardziej zwiększyć szansę osiągnięcia sensu przez jednostki należące do rodziny, gdyż jest to równoznaczne ze zwiększeniem własnych szans.

Granica kto należy do rodziny, a kto już nie, jest oczywiście bardzo płynna i choć można się pokusić o próbę dość ścisłego jej zdefiniowania, to autor uważa, iż najdokładniejszych odpowiedzi udziela w tym przypadku skomplikowany mechanizm uczuć, a dokładniej uczucie zwane miłością. Każdy zdrowy i dojrzały człowiek nie powinien mieć większych problemów w zdefiniowaniu kto należy do jego rodziny, a kto już nie.

Dla każdego człowieka można wskazać choć jedną minimalną grupę osób powiązanych wzajemnie więzami rodzinnymi i są to rodzice oraz dzieci. W przypadku, gdy samemu jest się rodzicem „ma” się wtedy dwie rodziny podstawowe. Oczywiście rodzinę mogą stanowić także osoby dorosłe nie posiadające dzieci. Rodzinę może stanowić także jeden z rodziców z dziećmi, w przypadku, gdy drugi rodzic zmarł, rodzinę porzucił lub też został z niej odrzucony.

W dalszej części postaram się rozważyć jakie korzyści czerpiemy z posiadania rodziny, jaka rodzina przynosi jej poszczególnym członkom największe korzyści i gdzie leży złoty środek tych korzyści czyli spróbuję zdefiniować rodzinę wzorcową.

Z sensu istnienia jednostki i definicji rodziny wynika, iż jednym z najistotniejszych zadań w życiu człowieka jest „dbanie” o swoją rodzinę. Z definicji rodziny wynika także, iż dla każdego człowieka rodzina może być innym zbiorem ludzi. Oznacza to, iż w samej rodzinie podstawowej może pojawić się konflikt interesów, gdyż każdy ze współmałżonków dba o własną rodzinę, czyli miedzy innymi o swoich rodziców czy też rodzeństwo. Choć jest to jeden z najczęstszych konfliktów, to nie jest zazwyczaj zbyt silny i występuje głównie wówczas, gdy rodziny zmuszone są mieszkać razem. Najprostszym sposobem zażegnania konfliktu jest zamieszkanie nowej rodziny we własnym lokum.

Znacznie większym problemem jest zdrada. W swojej istocie zdrada jest, albo próbą założenia drugiej rodziny, albo próbą przedłużenia linii swojego genomu poza posiadaną rodziną. Oczywiście zdrada zmniejsza szansę osiągnięcia sensu przez zdradzonego współmałżonka, gdyż może oznaczać, iż współmałżonek zdradzający będzie musiał poświęcać więcej środków i czasu dla swoich dzieci spoza małżeństwa, lub też nawet może założyć drugą rodzinę porzucając pierwszą. Oznacza to, iż szanse osiągnięcia sensu dzieci z pierwszego małżeństwa spadną, a wraz z nimi szanse zdradzanego współmałżonka. To czy szanse osiągnięcia sensu przez zdradzającego współmałżonka spadną czy wzrosną zależy między innymi od faktu czy zdrada zostanie kiedykolwiek odkryta. W przypadku, gdy o zdradzie nigdy nie dowie się współmałżonek szanse wzrosną. Jeśli zdrada wyjdzie na jaw szanse te mogą choć nie muszą zmaleć. Wydaje się jednak, iż suma szans osób zainteresowanych w większości przypadków maleje co oznacza, iż zdrada nie jest zjawiskiem pożądanym w społeczeństwie.

Ważnym i niestety częstym konfliktem jest także sytuacja, w której szanse osiągnięcia sensu przez jednego ze współmałżonków są większe bez współmałżonka. Oznacza to, iż odrzucając współmałżonka szanse rodziny wzrosną. Dzieje się tak zazwyczaj w przypadku, gdy jeden ze współmałżonków nie jest w stanie spełniać podstawowych obowiązków rodzinnych np. sprostać regułom wolnego rynku i znaleźć lub też utrzymać pracy. W społeczeństwie wytworzyły się mechanizmy jeszcze silniej uwypuklające tego typu sytuacje np. alkoholizm czy narkomania, co najczęściej zmusza drugiego ze współmałżonków do podjęcia ostatecznej decyzji odrzucenia współmałżonka.

Ostatnim z ważnych konfliktów jest sytuacja, gdy rodzina nie może mieć dzieci ze względu na bezpłodność jednego ze współmałżonków. Oczywiście współmałżonkowi płodnemu opłaca się założyć drugą rodzinę i co ważne szanse drugiego ze współmałżonków nie spadną zbyt drastycznie. Sumarycznie szanse wszystkich zainteresowanych wzrosną, a więc jest to postawa społecznie pożądana. Istnieje jednak drugie wyjście z takiej sytuacji, a mianowicie adopcja. Wydaje się, iż jest to postawa bardziej korzystna społecznie niż postawa pierwsza, gdyż nie tylko podnosi szanse rodziców, ale przede wszystkim szanse dziecka.

Po przeanalizowaniu powyższego tekstu można wywnioskować co następuje:

„Wzorcowa rodzina podstawowa to tak, w której wszyscy nawzajem się kochają, są w niej dzieci, spełniają swoje obowiązki rodzinne, posiadają własne lokum i się nie zdradzają.”

3.3. Państwa

Na wstępie spróbuje zdefiniować pojęcie państwa. Państwo jest to zbiór ludzi mieszkający na określonym terytorium na Ziemi. Państwo można utożsamiać ze zbiorem informacji przenoszonych przez obywateli danego kraju. Sensem istnienia państwa jest maksymalne zwiększenia szans osiągnięcia sensu przez sumę informacji jej obywateli.

Sama definicja nie tłumaczy powodu dla jakiego istnieją państwa, dlaczego np. nie istnieje jedno państwo. Weźmy hipotetyczną sytuację kiedy na Ziemi istnieje tylko jedno państwo. Oznaczałoby to, iż musiałby istnieć mechanizm sterujący tym państwem całkowicie niezawodny (stabilny) i na dodatek taki, iż kierunek jego rozwoju byłby zgodny z optymalnym kierunkiem rozwoju społeczeństwa. W obecnej chwili, żadnego z tych warunków nie jesteśmy w stanie spełnić. Weźmy teraz przypadek kilku państw. Każde z tych państw wyznacza własny kierunek rozwoju i podąża w tym kierunku. Okazuje się, iż im więcej krajów tym składowa wszystkich kierunków rozwoju tych krajów jest bardziej zbliżony do optymalnego jednak maleje zarazem tempo rozwoju.

Ilość państw optymalna dla społeczeństwa jest więc taka, aby zapewniając niewielkie odchylenie od optymalnego kierunku rozwoju zarazem umożliwiać jak najszybszy rozwój. Społeczeństwo stara się ciągle dopasowywać tą ilość do aktualnej sytuacji.

Społeczeństwo wypracowało także mechanizmy wymuszające zmianę kierunków wyznaczonych przez poszczególne państwa na bardziej zbliżone do optymalnego dla społeczeństwa i są to: wolny międzynarodowy rynek oraz wojna. Bez tych mechanizmów kierunki rozwoju poszczególnych państw byłyby ciągle tak samo oddalone od kierunku optymalnego dla społeczeństwa. Oznaczałoby to, iż samo społeczeństwo nie rozwijałoby się wcale lub też rozwój ten byłby tylko nieznaczny.

Mechanizmy wojny jako bezpośredniego przymusu zmiany kierunku rozwoju, oraz wolnego rynku, jako pośredniego przymusu zmiany kierunku wpływają więc w sposób znaczący na rozwój całego społeczeństwa.

Wojna jest mechanizmem, która jeszcze kilkaset lat wstecz była jedynym mechanizmem uspójniania kierunku rozwoju. W obecnej chwili ze względu na postępującą globalizację jej waga maleje. Wzrasta w zamian waga wolnego rynku i dzieje się tak zwłaszcza w państwach, które uznały podstawowe prawa wolnego rynku i ich przestrzegają. Państwa te dodatkowo utworzyły organizacje międzynarodowe mające za zadanie przestrzeganie stosownych praw międzynarodowych, w tym głównie praw wolnorynkowych, co jeszcze bardziej zwiększa rolę wolnego rynku. Oczywiście tendencja, którą tu opisałem jest ze wszech miar społecznie poprawna. Wojna jest bowiem mechanizmem, w którym losowo są niszczone informacje danego kraju i to zwłaszcza genetyczne. W obecnej chwili wydaje się, iż znacznie ważniejsza jest selekcja informacji niegenetycznych i to na dodatek taka, która jest obdarzona stosunkowo małym czynnikiem losowości, a powyższe warunki spełnia mechanizm wolnego rynku.

Każde z państw istniejących na Ziemi wytworzyło odrębną strukturę wewnętrzną umożliwiającą stabilizację oraz rozwój jego obywateli. Struktury te zwane ustrojami można sklasyfikować lecz w tej pracy nie będę tego czynił. Wspomnę tylko o jednej z klas dominującej obecnie na Ziemi, a mianowicie demokracji pośredniej. Jej ideą jest oddanie władzy na określony stosunkowo krótki czas niewielkiej grupie ludzi (reprezentantom). Dzięki temu, iż ludzi tych jest stosunkowo niewielu obywatele mają nad nimi względną kontrole, a zarazem ludzie ci są w stanie podejmować decyzje w miarę szybko utrzymując ciągle kierunek rozwoju zgodny z optimum dla sumy informacji danego kraju.

Postaram się przedstawić warunki jakie musiałby spełniać optymalny ustrój. Kierunek rozwoju w takim ustroju musiałby być zgodny z optymalnym kierunkiem rozwoju społeczeństwa i na dodatek ustrój taki musiałby wymuszać najszybszy możliwy rozwój, który równocześnie zachowywałby stabilność całej struktury. Oczywiście pojęcie ustroju optymalnego jest zmienne w czasie. Na obecną chwilę rozwoju ludzkości wydaje się nim być demokracja pośrednia. Być może za kilkaset lat będzie to ustrój samorządzący z hierarchiczną strukturą prawa, gdzie model prawny będzie tworzony przez wszystkich obywateli w dziedzinach, w których ludzie ci są specjalistami. Jednak na obecną chwilę nawet gdyby udało się zbudować matematyczny model takiego ustroju, to aby można było takowy wprowadzić należałoby poczekać do czasu kiedy społeczeństwo byłoby w stanie nauczyć się w nim funkcjonować. W innym przypadku ustrój taki zostałby odrzucony.

Ogólnie można stwierdzić, iż każde państwo posiada ustrój odzwierciedlający dojrzałość społeczną i poziom intelektualny jego obywateli.

3.4. Wolny rynek

Wolny rynek jest to mechanizm, wytworzony w nowoczesnym społeczeństwie, który spełnia głównie rolę ujednolicenia informacji. Rolę wolnego rynku międzynarodowego opisałem już w poprzednim rozdziale. Wolny rynek wewnątrz-państwowy spełnia podobną rolę jak wolny rynek międzynarodowy czyli powoduje uspójnienie informacji, a zarazem przyśpieszenie tempa rozwoju danego kraju. Zwiększa to oczywiście szanse, iż suma informacji obywateli danego kraju osiągnie cel.

Mechanizm wolnego rynku bazuje na fakcie, iż do osiągnięcia celu przez jednostkę niezbędne są stosowne środki materialne i informacje. Okazuje się, iż wraz ze wzrostem posiadanych przez jednostkę środków i informacji zwiększa się szansa osiągnięcia sensu przez informacje tej jednostki, a zwłaszcza informacje genetyczne.

W naturalny więc sposób jednostki dążą do zmaksymalizowania sumy wartości środków i informacji przez siebie posiadanych, przy czym przez słowo wartość jest tu rozumiana pewna funkcja określana przez społeczeństwo na zasadzie zapotrzebowania na dane środki czy informacje.

Co istotne, istnieje minimum środków i informacji niezbędnych do funkcjonowania w społeczeństwie czy też choćby do podtrzymania własnego życia.

W naturalny sposób tworzy się więc podział na obywateli posiadających wystarczające środki oraz informacje i obywateli takowych środków nie posiadających. Podział ten jest podstawową metodą odrzucania ze społeczeństwa jednostek posiadających informacje małowartościowe. Mechanizm odrzucania informacji jest dla społeczeństwa niezbędny. Gdyby takowy nie istniał nie byłby możliwy rozwój społeczeństwa w dłuższym okresie czasu.

Uszczegóławiając w społeczeństwie można wyróżnić dwa podziały, a mianowicie na obywateli, którzy posiadają pracę oraz takowej nie posiadających, oraz drugiego podziału wśród właścicieli firm (bądź też akcjonariuszy), a mianowicie na takich których firmy są w stanie konkurować na wolnym rynku oraz takich, których firmy nie wytrzymują takowej konkurencji.

Przez słowo firma jest tu rozumiana struktura, której głównym zadaniem jest maksymalne zwiększenie szans sumy informacji jej pracowników oraz jej właścicieli, głownie poprzez zwiększenie sumy wartości obiektów i informacji posiadanych przez jej pracowników i właścicieli.

Firmy starają się zwiększać tą wartość głównie poprzez wytwarzanie nowych obiektów i informacji, ale również poprzez wymianę posiadanych obiektów i informacji.

Dzięki temu pokrywane są potrzeby na dane obiekty i informacje, a same obiekty i informacje stają się dużo łatwiej i szybciej dostępne. Wpływa to znacząco na stabilizację społeczeństwa, gdyż znacznie spada ryzyko, iż jakieś zasoby niezbędne do podtrzymania życia nie będą osiągalne.

Podsumowując, można stwierdzić, iż wolny rynek jest najważniejszym mechanizmem stabilizującym społeczeństwo, a dzięki mechanizmowi selekcji odgrywa także bardzo ważną rolę w rozwoju społeczeństwa.

3.5. Nauka i edukacja

W obecnej chwili głównymi mechanizmami umożliwiającymi rozwój jest edukacja oraz szeroko pojęta nauka. Edukacja jest czynnikiem umożliwiającym przekazanie ogromnej ilości informacji o dużych szansach osiągnięciu sensu znacznej ilości jednostkom. Większość z tych informacji nie mogłaby zostać przekazana w obrębie rodziny. Dzięki edukacji jednostki zdobywają bardzo obszerną wiedzę o rzeczywistości, zwalniając zarazem członków ich rodzin z konieczności przekazywania im tych informacji. Najsilniejszym motorem napędowym jest jednak nie edukacja, a nauka. To właśnie dzięki nauce ludzkość „przeszukuje” nieznane jej jeszcze obszary wiedzy starając się dopasować zdobytą wiedzę do powszechnie uznawanego modelu rzeczywistości lub też zmienić ten model tak, aby obejmował nową wiedzę. Naukowcy zajmujący się badaniem rzeczywistości wykonują więc dla ludzkości bardzo istotne zadanie.

Jeszcze kilkadziesiąt lat temu głównym motorem nauki była rywalizacja między państwami. W obecnej chwili nauka coraz bardziej staje się międzynarodowa, a jej głównym motorem staje się ewolucyjna potrzeba rozwoju ludzkości co świadczy o coraz większej dojrzałości ludzkości.

1. Sens istnienie